Balsem

Alle lieve woorden zijn als balsem voor mijn gebrokenheid, lieve bloggers en andere lezers en medelevers, bedankt!
Want ik twijfelde natuurlijk wel om een zo open en kwetsbaar blog te publiceren, maar tevens had ik erg de behoefte echt te zijn, ook op mijn blog, en een zwart en moeilijk deel van mijn leven hier te delen.

Imperfectie, dat is wat ik deze week zag.....

Alles in het leven is mooi om ons heen, lijkt het wel.(nouja, behalve het weer dan he, vandaag). De berichtgeving van de face-boekers is mooi, heerlijke feel good boeken en tijdschriften, de prachtigste mooie inspirerende pins, op pinterest zijn mooi, de meeste blogs zijn mooi. De oude en afgedankte spullen in de kringlopen zijn mooi, worden schoon gepoetst, opgefluft en vertroeteld en krijgen bij de gelukkige vinder een tweede fijn nieuw leven en blijken echte schatten te zijn. Met barstjes en wat schilfertjes eraf, dat wel, dat blijft. Kapot, vertrapt en weggegooid.
Ik ben zelf eigenlijk net zo, gebroken, in mijn eerste ronde, mijn eerste leven, mijn eerste huwelijk, huiselijk geweld, heeft mij niet een beetje kapot gemaakt, maar eerlijk gezegd best behoorlijk. Voel me niet fijn, zeker niet mooi/goed etc. Dagelijks, en nachtelijks heb ik veel last van vreselijk nare nachtmerries/flashbacks/herbelevingen. Waarin ik door ex achternagezeten, in een hoek gedreven, opgejaagd en geslagen word.(en in de jaren na de scheiding ben ik door hem gestalked) Ik kijk nog steeds ALTIJD over mijn schouder, scan altijd om me heen, issie er?
Terwijl een jaar geleden ongeveer is hij verhuist, ver, ver weg hiervandaan.
De manlief heeft mij gevonden, en ik hem natuurlijk, en hij flufte me een beetje op en samen kregen we twee prachtige kindjes, en een goed, echt en fijn leven, echt! Maar ik blijf dus veel last houden van die barstjes en nu ben ik bezig met de psycholoog, met emdr, weer een soort van heel mens te worden, en ook al klinkt de uitkomst best fijn, de weg erna toe vind ik niet gemakkelijk.
Als ik mezelf als theekopje zou zien liggen in zo'n kringloop, zou ik mezelf nooit meenemen, eerlijk gezegd, maar lekker weggooien, dat word niks meer.

Moestuinmaandag

Een rondje door de minimoestuin/vierkantemeterbakken. En dat deden er meer.

Want er word al flink uit mijn moestuin gegeten, helaas nog niet door onszelf. Zie hier onze blijkbaar verrukkelijke paksoi staan, ik hoop dat er van de 6 die ik plantte uiteindelijk überhaupt nog wat op ons eigen bord terecht komt. Het wemelt van de slakken in de tuin, en na een regenbuitje lijken ze zich explosief vermeerdert te hebben.

En het zaaigoed van binnen, wat binnen een hele piet leek heeft het buiten met echte regendruppels ook nog wel wat zwaar. Maar dat trekt later wel weer bij, het ziet er nu alleen zo sneu uit.

Boontjes

En om de slakken te verwarren hebben we onze courgette planten die enorm goed opgekomen waren en waarvan de jongsten het hele zakje zaad hadden gezaaid, over de hele tuin verspreid, ehm en ben ik er nu al een aantal gewoon kwijt.

Gelukkig zijn er ook nog dingen die het gewoon goed doen, ik meen dat dit spinazie gaat worden.

Oke met een enkele verdwaalde door de kleintjes wild gegooide radijs.

Ook de gekochte kruiden doen het goed, maar mijn aardbeien-project waarbij ik dus aardbeitjes kweek uit zaad, niet alleen groeien ze tergend langzaam, nu heeft de aarde een wit beslag gekregen, geen schimmel, ik heb het al een beetje omgewoeld om de aarde wat luchtiger te krijgen, ten koste van wat tere plantjes, maar ja je moet wat, maar het ziet er een beetje armoeiig uit, maar waar ehm nog groen is , is ehm hoop en ik ga door.(kleur op de foto is zo'n beetje levensecht, helaas)

Oh en de bessenstruiken zitten al bommetjebol, dat gaat ieder jaar steeds beter.

(vraag me in ene af moet ik de bessenstruiken dan ook een keertje snoeien voor een blijvende goede opbrengst?)

 

Kijk bij helena van de Hollandse klei voor meer moestuinmaniakken :-) 

Deze week zag ik....

Zomaar een extra weekje vakantie van de jongsten dus...
En dan doen we, wat we zowiezo graag doen, we banjerden door de duinen en op het strand rond, waarbij afgelopen zondag al gezwommen werd in zee, door zwager J , terwijl het water echt nog behoorlijk koud was hoor brrrr.

En zaten de jongsten elke dag in de zandbak, en mudpie-kitchen, leefden we buiten, eindelijk heerlijke zonnige en warme dagen. Elke avonds smoezelige snoeten, en roze-rode-bruinige nekjes van de zon.

We trokken erop uit. En vingen fijn wat kikkerdril. Waar de jongsten elke dag wel een tijdje voor zitten om ernaar te kijken, en zich verwonderen, en ik moet eerlijk bekennen, ik vind dat zelf ook altijd nog steeds leuk. De metamorfose van vis, naar kikker.

Ook werd het wagenpark eens flink schoongepoetst.

En de boefjes .....wisten waar de snoepjes verstopt lagen.....

Buiten gewoon mooi

simpele prachtige kersenbloesems



Een feestje om naar te kijken.

de eerste aardbei in bloei

 

Oorlog in de waskamer

Omdat wij dubbeltariefstroom hebben stop ik de vuile was altijd voor het slapengaan in de wasmachine, zodat ik het 's morgens schoongewassen aan de lijn kan hangen.
Maar de afgelopen nachten werden wij nogal bruut wakker van de mitrailleur-geluiden die onze wasmachine plotseling maakte. KEDENG KEDENG KEDENG KEDENG...

Ik schrok me werkelijk wild. Bij nader onderzoek, vonden we gruis, in dat zeefgeval onderin, en een telefonisch consult met de plaatselijke wit-goed-reparateur-boer later bleek mijn wasmachine na 15 jaar trouwe dienst, en echt zeer veelvuldig gebruikt, de geest gegeven te hebben en niet te repareren te zijn.
En nu zit ik dus met smart te wachten, op mijn nieuwe wasmachine, die ik gisteren binnen 5 min gekocht had, het was namelijk al 10 voor 6, toen ik de winkel binnen rende. Ik twijfel alleen nog of ik extra garantie zal kopen, bij Miele zit standaard 2 jaar garantie, en voor 160 euro kun je dat verlengen tot 10 jaar, omgerekend is dat slechts 16 euro per jaar, en dan ben je zeker 10 jaar gedekt. Aan de andere kant heb ik voor mijn vorige wasmachine, AEG  lavamat, nog nooit een reparatie, noch een monteur nodig gehad.

Extra vrije tijd, en moestuinmaandag

Vrijdagsmiddag voor het begin van de meivakantie, riep het juffie van onze jongste zoon, hem wuivend en lachend toe, fijne vakantie, en tot over 2 weken!
Terstond wende ik mij tot de wachtende groep schoolplein-moeders, had  ik wellicht een bulle(bak)tin gemist? STUDIEDAGEN!!! en bleken we bij navraag idd 2 hele weken vrij te zijn, in tegenstelling tot de rest van onze gemeente die maar 1 meiweekje vrij hebben.(en mijn oudsten moeten deze week weer naar school).
En daarom zitten wij, het vrije volk, om 8 uur al in de tuin zandtaartjes te bakken, jah lekker nog in pyamaatje.

En begonnen we de dag met een regenboogsapje.

Krijg je superpower van :-) , kun je net nodig hebben....
En dan even een update van de aardappeltjes, die beginnen al lekker te groeien :-), wel is de tuin behoorlijk droog aan het worden.

Deze week zag ik...

Mijn oude rugzak, van ehm vroeger, verkleurd en onder het stof, ondertussen, van toen ik nog jong en wat wilder en woester en onbedorvener was dan tegenwoordig het geval is. Maar hee, mijn jonge 14-jarige-pubermeisje heeft hem op haar rug, voor een wild woest uitje, dr firesteel natuurlijk mee....maar voor mijn gevoel was ik toen ik zo oud was, echt wel minder jong en woest en wild, of zou ik het nu ehm anders zien? Nu ik 20 jr ouder, oud en wijs(kuch) en moederachtig geworden ben?
En ik nog wat gratis levenslessen loslaten doorlopen ga blijkbaar, als ik het zo bekijk. dit weekeinde...

Armoedig?

Ik kreeg van de marktgroenteboer een enorme bos basilicum, en daar moest ik wat mee, anders verlept het en kun je het weggooien.
Nou ligt het erg voor de hand om er dan pesto van te maken.
Gister werd het arme-lui's pesto, dat is pesto , maar dan een of meerdere ingrediënten vervangen door goedkopere variant. En vandaag smaakte het nog beter.
Zo schijn je de basilicum te kunnen vervangen door vers/jong zevenblad ( wat als onkruid welig in onze tuin voorkomt helaas) , maar dat hoefde niet vanwege die enorme bos basilicum, ook kun je de nogal dure pijnboompitten vervangen door bv zonnebloempitten, die je net als de pijnboompitjes even lichtbruin roostert in een hete koekepan, zonder olie. Bijkomend voordeel is dat je ook geen last hebt van de soms wat bittere nasmaak die de pijnboompitten soms kunnen geven. Tevens kun je de duurdere parmesaansekaas door een goedkopere variant vervangen.
In een keukenmachine,staafmixer,blender,vijzel stop je de bos afgeriste basilicumblaadjes met de pitten, en een teentje verse knoflook, met wat parm.kaas en een flinke scheut olijfolie, staafmixer tot je een lekker smeuig geheel hebt gekregen, schenk dan nog een laagje olie erover, zodat het pruje onder staat om het langer houdbaar te kunnen houden, ehm niet dat dat nodig zal blijken, eenmaal de verse variant geproefd, kun je bijna niet stoppen, en vliegt de pesto bijna vanzelf op, bv de gewone boterham met kaas, bv van oudste zoon die maar liefst 12 boterhammetjes meeneemt elke dag als hij naar zijn bijbaantje gaat bij de boer. Want van buitenlucht en hard werk, zon en frisse zeewind, krijg je vreselijke honger .
In boterhammetjes met kaas en pesto.

Mooi...

Wat ik van de troonswisseling zag, op tv, vond ik eerlijk gezegd gewoon echt, mooi, menselijk en hartverwarmend. Echte mensen, moeder en zoon, en schoondochter. Het koningschap lijkt mij namelijk echt geen gemakkelijk leven/klus.

Wij deden heerlijk een rondje vrijmarkt, het zonnetje scheen, en daar kwamen de kinderen natuurlijk echte schatten tegen.

Deze tuttige schattige hondjes in een heerlijke roze bloemetjes tas, die kun je natuurlijk niet laten liggen. Net zo min als een heus echt Ariel-zelf-nog-gedragen-zeemeerminnenrokje met bloemen.

Jongste zoon bofte, die zag een prachtige stoere fiets, slechts een ietsie te groot nog, om zelf op en af te stappen, maar dat gaat niet lang meer duren. hopen dat alle tandjes heel blijven.

En behalve dat we een halve verzameling litle ponies kochten, voor jongste dochter, vond hij weer een te koop gezette verzameling enge en gevaarlijke en onmisbaar-voor eigen verzameling- diertjes.

 

(ik ga ondertussen op zoek naar eigen rommeltjes in huis, die ik snel weg kan gooien, om dichtslippen tegen te gaan)

Moestuin op maandag?

Zo spelen ze lief en braaf in de mudpie-kitchen, zo klimmen ze, als wilde apen, in de pruimenboom.(en kan ik ze vangen omdat ze niet terug naar beneden durven/kunnen). En na een wat regenachtig en behoorlijk begin fris van de dag... scheen toch weer de zon.
En ehm maar zo kom toch ik niet aan planten/tuinieren toe :-)

w(r)ecycle

Een paar oude rubber laarzen, van beide kleinsten een, te klein en ook een beetje lek....

Werden gevuld met een plantje, een kadootje voor jarige Opa, en een uitnodiging eraan om samen een dagje naar de zeehondjes te gaan kijken. Want dat vinden we zelf zo leuk :-)

Deze week zag ik...

Dokter Hond

Flip dus,

                                    
En onze jongste kan fietsen zonder zijwielen....
en ehm zonder voortandjes waarschijnlijk ook, Auw.

Dichte deuren

Manlief is vandaag op zoek naar nieuw werk, want bij zijn huidige bedrijf houd het echt op, crisis dus. Dus vandaag in het net, gister naar de kapper geweest en toen bleek dat zijn schoenen van de schrik ook al uit elkaar vielen. Dus vanmorgen even snel op jacht naar een paar nieuwe nette schoenen voor op de zaak, zeg maar. Manlief is echter geen gemakkelijke schoenkoper, zucht, maar uiteindleijk toch goed en netjes geslaagd. Klaar voor sollicitaties, en gelukkig zoals de schoenmaker al opmerkte, de zon schijnt, het is prachtig weer, dan ziet alles er al leuker uit en gaat alles al meteen een stukje beter.
Nou, ik hoop het ook.

Moestuinmaandag ehm op dinsdag dan maar

In onze kleine vierkantemeterkas kwam met de gezaaide sla, zo ongeveer een oerwoud-en-alles-overwoerende- munt op (nouja, waar munt groeit kant, geen ander onkruid groeien en daarbij munt is altijd heerlijk in de thee, en ik drink dat graag, dus je kunt er nooit teveel van hebben, nouja ehm bijna nooit )

Citroenmelisse, groeit idem en gaat ook al zo heerlijk in de thee :-)
En dit onder andere, staat wisselend buiten in het zonnetje, maar zeker snachts nog binnen, omdat t echt nog te koud is.

Onze courgettes, ze doen het goed.
En verder droogde ik, in de heerlijke zon al wat blaadjes aardbei, citroenmelisse en munt, gewoon op schoteltjes in de zon, na een middagje al helemaal crispie, en ehm ik ga het bewaren om er later bv kruidenthee van te maken. Elke keer ongeveer 10 blaadjes en aan het eind van de zomer heb je een pot vol. Voor thee. Of je eigen medicijn, aarbeidbladthee bijvoorbeeld helpt oa bij het stoppen van diarree.

Soms voel ik me net een echte heks, als ik zo bezig ben met verzamelen en drogen der dingen :-)
Zijn er nog anderen die dat ook doen?

Oude knol

Het overkomt mij tegenwoordig niet vaak meer,sinds ik met weekmenu's werk, dat ik groentes overhoud of vergeet te koken en ze dan weg moet gooien omdat het niet meer eetbaar is.
Kan het iedereen echt aanraden, weekmenu, ik vond het eerder zelf ook maar niks, maar echt het werkt! Het vraagt wel enige werk, inspectierondes door voorraadkast en koelkast en dan (al dan niet aan de hand van de weekaanbiedingen van de super) voor de hele week meteen al verzinnen/plannen wat te gaan eten, rekeninghoudend met sport, zwemlessen, wat inhoud, vroeg eten, makkelijk eten, en het werken op de zaak, waarbij een der grote reuzekinders wel eens koken (dus moet dat bij voorkeur hun smaak en wat gemakkelijk/snel klaar zijn).
Maar, zo af en toe ontglipt er wel eens een groente aan het weekplan, doordat ik iedere week ook een  van reserve heb, een langhoudbare groente, die ik als een soort van joker in kan zetten.
Denk daarbij aan zuurkool, bietjes, allerlei gedroogde peulvruchten, en oa ook knolselderij.
En zo komt het dat ik nog een oude knolselderij vond, die er best nog goed uitzag, en wij ouwe knolstamppot aten. En iedereen vond die hier zooooo heerlijk dat ik het recept gewoon even deel.
Schil aardappels en knolselderij en snij die in stukken(waarvan je denk dat ze ngeveer tegelijkertijd gaar zullen zijn), kook ze met een scheutje azijn (tegelijkertijd in een pan deed ik ze, lekker makkelijk) ,  giet af en stampt de boel door elkaar, mag met een scheutje melk of klontje boter, niet te smeuiig, de structuur moet wat grof en kruimig blijven.( nouja moet?? dat maak je lekker zelf uit hoor)
In een koekepan bak je 2 preitjes gesnipperd en eventueel wat uitgebakken spekjes, die komen als extra smaakmaker erboven op, heerlijk met van die indische gebakken uitjes erbij.

deze week zag ik...

AAAAAAh wat een poepie , ik zag het veulentje van vriendin E.
Smelt, smelt smelt......hier knaagt hij aan mn vingers, hele kleine schattige paardetandjes.
Ehm ik ben deze week een beetje (te) laat, dit blogje stond al wel klaar, maar vergeten te plaatsen blijkbaar.

En ik zag deze week in het tijdschrift happi-food, zo'n leuke aanbieding....die kon en wou ik niet laten lopen.
Bij een nieuw abbo op de happiness, kun je kiezen voor een leuk welkomst-kado, namelijk een wonderbag, ja klik er gerust maar even op, ik had er ook nog nooit van gehoord, maar het is een soort warmhoud/isolatiezak waar je dus je pan in kan zetten, nadat het eten gekookt heeft om langzaam te laten nagaren, en zodoende gas etc uit te sparen. Modern soort hooikist eigenlijk. Heul handig natuurijk, maar deze lui van de wonderbag willen iedereen aan de wonderbag en zijn vooral in Afrika aktief bezig te verspreiden en zodoende de ontbossing tegen te gaan, men kookt daar meest nog op houtvuren.
Nu is het ook nog zo dat voor elke verkochte wonderbag, er ook een in Afrika uitgedeeld word (gemaakt plaatselijk en dan verspreid, met scholing/uitleg etc etc, en ze hebben het plan dit nog wereldwijder te willen verspreiden, wat heul goed is daar vele landen nog op houtvuren etc kookt, en al doe je het niet, dan nog is het een besparing op brandstof en dus vermindering co2 uitstoot, jaaaah ik was helemaal om).

Vermoeiend tiepje

Weekboodschappen doen, is zwaar vermoeiend.

Zomaar een dagje tussendoor....

ook slaapverkwikkend

Buiten in de frisse zonnige lente, is ook al om zo van om te rollen .

Kun je toch maar beter in een lekker warm klein bedje gaan liggen (al dan niet samen ), als je een slaapje wil doen.

Going underground

Mijn bakje pootaardappeltjes zijn er klaar voor, goede lange uitschieters.(en eindelijk, het weer ook) . Het zijn er inderdaad niet zo heel veel, maar onze tuin is ook maar klein en ze komen tussen terras en bloembakken te staan, moet net kunnen. Eerst dus flink spitten en planten, dan kunnen we over een paar maanden schatgraven :-)

Deze week zag ik....

Dat ze groot worden, enne ehmm iets met loslaten en hopen op genoeg verstand enzo....(die foto doet mij ernstig twijfelen).

Dat gaat naar de grote stad toe, de grote dochter dan he....
Helemaal een uur met de bus, nog nooit gedaan, ( uberhaupt nooit met de bus geweest) samen met dr vriendinnie, die een dorpje verderop (hopelijk) de juiste bus in stapt, op het juiste moment, op de juiste tijd .
Ze zijn er al 3 dagen helemaal in alle staten van opwinding over, de plannen zijn al duizendmaal veranderd en weer terug. Het nummer van dr pinpas staat geschreven op de binnenkant van dr hand. (hoe schattig he?) Hoop maar dat die er niet afgezweet is tegen de tijd dat ze hem (voor de eerste keer) nodig heeft.

Dieren in huis?

Jaren geleden, ik was net gescheten gescheiden en dus de enige ouder in huis, moeder EN vader tegelijkertijd. Wat ik best wel raar,evengoed verdrietig en soms moeilijk en ook wel eens vervelend vond, want moeder was ik toen al wel 7 jaar, maar nog nooit vader....
Maar goed, ik dwaal af....ik was druk met van alles, werkte fulltime, deed 2 studies, en mo(e)dderde wat daartussendoor met huishouding etc etc....
En op een van die dagen, ging ik rond middernacht, naar boven, fris gedouchet, en omdat het zo laat was rende ik in mn blootje de trap op naar zolderverdieping waar ik sliep. In het donker voelde ik iets over mijn hoofd strijken, heel lichtjes, in een reflex deed ik mijn hand omhoog en raakte een leerachtige, koud iets aan.....FLAP FLAP FLAP......
Terstond stolde mijn bloed in mijn aderen, ik dook naar de lichtknop en raakte zelf verblind door het felle licht, zodat ik de eerste minuten alleen van die lichtballen zag, terwijl ik wanhopig probeerde te focussen...
Aan de waslijn hing een vleermuis, ondersteboven, tussen onze onderbroekjes en handdoeken. Nou kan ik niet slapen, sterker, ik durf niet eens mn ogen te sluiten, als er een vleermuis in mn slaapkamer zit, ehm hangt....dus hij moest weg en helaas, ik moest het doen.
Nou is het niet bepaald gemakkelijk en daarbij vond ik het ook wel eng, vleermuizen dragen het hondsdolheidsvirus vaak met zich mee. Allereerst had ik me bedacht dat ik het waarschijnlijk beter zou kunnen doen als ik aangekleed was, en terwijl ik naar mn kleding sloop, loerde de vleermuis naar mij en vloog boven mijn hoofd een rondje.....ieeeeeeee.
Na een tijdje wapperen met mn armen had ik hem in een hoekje gedreven en gewapend met een theedoek(van de waslijn), pakte ik hem met een snelle greep...ik had m...zucht.
En toen... deed hij:SHRIEEEEEK Aaaaaaaaaaaaaaaaah van schrik liet ik de hele boel vallen en FLAP FLAP FLAP, daar ging hij weer.
Ik dacht werkelijk, dat vleermuizen voor mensen onhoorbare geluiden maakten, nou deze niet dus( later hoorde ik bij navraag dat ze dus ook hoorbare geluiden kunnen maken, sommigen). Maar goed, ondertussen had ik mezelf al een hartverzakking geschrokken en kreeg ik hem niet meer te pakken, dus was het tijd voor een geniaal meesterplan, en moest ik naar beneden om een laken te pakken, om dat dan als een soort visnet over hem heen te kunnen gooien, leuk bedacht vond ik zelf.
Toen ik weer terug boven op zolder kwam, gewapend met laken en het vlindernet van mn kinderen, heb ik enige tijd gezocht, maar... hij was onzichtbaar.....niet weg, dat kon niet, maar verstopt, nou mooi dat ik daar dus niet ging slapen.

Drie dagen later, we dachten hem overal te horen(enge friemelgeluiden snachts) en ik sliep nog steeds bij mijn dochter op de kamer, maar we hadden hem al die dagen niet gezien ( ik vond het wel vreemd ruiken boven). Mijn oudste zoon (toen 7) werd ziek, had gespuugd en ik zette hem onder de douche terwijl ik zn bed verschoonde, daarna deed ik mn lange broek en sokken uit om hem te helpen de kotsbrokjes uit zn haren te wassen. Ik rende even naar beneden om een paracetamol te pakken om de koorts te weren. En op de onderste trede hing een klein donker sokje, die ik in routine op weg naar boven pakte, om in de was te gooien....
AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA, het was den vleermuis! Hij hing daar,  enigzins verlept, en ik had m, zomaar in mn hand, terwijl het me opviel wat een gruwelijk eng koppetje ze eigenlijk ook hebben.(mijnes was wel donkerder van kleur)

(bron:foto uit het NHD)
Ik heb hem buiten op de grond gelegd, waarna hij snel wegvloog, daarna heb ik 22222x mijn handen gewassen met zeep, en eerlijk gezegd, voel ik me soms (honds)dol, en weet ik in ieder geval waar het door komt.

Moessen

Dit jaar was ik van plan het mini-moestuinieren weer iets serieuser aan te pakken dan voorgaande jaren. Gewoon omdat het zo leuk, en leerzaam is is om de dingen te zien groeien en bloeien.
En zoals het zo mooi in oa de Flow staat: Het leven is eenvoudig....in de natuur. En ook hier thuis, want de oplettende kijker ziet natuurlijk zo, dat die kleine witte gieters, in werkelijkheid mijn twee-kops-theepotjes zijn, die op de nominatie van weggooien stonden, want worden bijna nooit gebruikt en een deksel is ehmm kwijt :-) maar ze gieten met een heel klein pisstraaltje en zijn dus reuze handig bij het tere werk.

En het geeft een fijn rustig/rustgevend gevoel, ook in een kleine tuin, gewoon achter het huis, zoals de onze.
Enne ... wat de eventuele oogst zal zijn, ach dat is alleen maar leuk en meegenomen, want niet alleen worden onze aarbeien aangevallen en opgevreten door slakken, ook de 2 jongsten vreten ze op als ze nog maar licht rood zijn.
Maar na de gemengde kruiden, gemengd geworden omdat jongste dochter de kweekbak met miniplantjes onderste boven liet vallen en ik het zo goed en kwaad als het ging terug propte en die het nu best aardig doen....krijgen we dit jaar ook een soort van gemengde groentjes, soort ratatouilie, want tijdens het zaaien werden niet alleen de zaadjes dan eens links dan een rechts  in de bak gedaan, ook de bordjes werden regelmatig verhuist, nou zullen we bij het opgroeien wel zien wat wat is en daarbij lees ik overal in de nieuwe tuinierboeken dat het juist goed is diverse gewassen door elkaar heen te planten al bedoelen ze daar denk ik iets anders mee, dan onze jongste kinders.

huis of roofdieren?

En ehm ik was nog een beetje misselijk.....

Ze heeft m niet zelf gevangen, die duif, dat kan ze namelijk niet, want ze kijkt een beetje scheel en springt dus steeds mis :-)
Maar ze vond ergens op straat? en vond hem wel verrukkelijk en vrat gulzige happen van het bloederige lijk......ieuwwwww ze wilde hem ook graag mee naar binnen brengen, voor ons....

Deze week zag ik...

Spiegelbeeldig-achterste voren, in ieder geval wel hele konsekwente kleine vent .

Klik voor meer info

 

Er was vast nog meer wat ik deze week zag...

maar brrr een of ander buikvirus heeft mij te pakken

en k voel me heel niet lekker vandaag.

Meer dwzi vind je bij merula -as usual- u weet wel waar

Goed? Speel goed!

Kleine insecten werkend op zonnekracht.
Wat zijn ze leuk.

Vorig jaar al gekregen van opa J. en nu is de zon weer sterk genoeg
om zn werk te doen.
Maar ehm soms, bespringt me de gedachte weleens dat mijn (kleine) kinderen op de een of andere manier kortsluiting hebben, ofzo, dat hun kleine lichamen de intense kou van die snijdende ijslijke wind niet lijken te voelen en gewoon plat op de grond,op hun buik liggen te spelen, buiten....
Terwijl ik daar dan zelf bij sta te bevriezen....

En dan nu even serieus...

Al enige tijd gaan we naar de Pinksterachtigegemeente ClC. Nu moet ik wel even vertellen dat wij uit de gereformeerde kant der kerken onze oorsprong hebben, geboren en getogen zeg maar (met een ehm oudere populatie en nogal kalme diensten, gezangen en liederen).Het is dus nogal een ehm andere manier van geloofsbelevenis zeg maar.....

Paasmorgen, witte sneeuwvlokjes dwarrelen.
In de kerk werden vandaag 17 jonge mensen gedoopt ( ja hup ploep achterover gesmeten gedompeld in een echt bad), de zangers en muzikanten sprongen als hyperactive kangaroes op het podium en deden met hun enorme en enthousiaste geluid de ramen trillen, en de mensen sprongen verheugd op en neer, een feestje met God. (en ehm zo gaat het daar ongeveer iedere week, dat vind ik ook al zo ontroerend en verbazend, al die jonge enthousiaste mensen)
Nou word ik altijd echt ontroerd bij een doopdienst, van pasgeborenen, de kinderdoop dus, maar ook vandaag bij de volwassendoop, waarbij elk der dopelingen een getuigenis aflegde, met tranen en een dikke keel en een gebroken stem vol emoties....ik kon niets verstaan van wat hij zei, maar ik weet zeker dat het prachtig was....je zag hem "stralen" namelijk.(moeilijk te beschrijven hoor)

Het is wat...

Buiten lag er vanmorgen weer een klein laagje wit...en dr dwarrelde ook weer wat..... dus buiten in onze tuin zitten de bollen nog onder de grond (bevroren?) Dan maar de joy van de vensterbank, prachtige blauwe druifjes die in de zon, achter het glas wel welig bloeien.
En ach arme ikke, ik had het onzalige plan opgevat even snel met jongste dochter wat boodschappen te halen, ik was bij de Lidl....zowiezo, stond het hele parkeerplein vol, mensenmassa's liepen als paaskippen zonder kop heen en weer en smeten werkelijk ENORME  hoeveelheden in de karren....maar hou je vast...het allerergste.....het paasbrood(stol) was OP !!! niet dat het mij echt boeide maar ik ving het in de wandelpaden op, en nee, het zou zeer zeker ook niet meer bezorgd worden. Er brak nog net geen paniek uit .......en toen ik een der mevrouwen het idee aangaf, bakt u hem toch lekker zelf? er ligt nog wel gist en bloem/meel etc genoeg kreeg ik een dodelijke blik toegeworpen, zoiets stoms had ze nog noooooit gehoord (denk ik, poe poe poe.....denk je vriendelijk te doen).
Naja ik had zowiezo al spijt van mijn boodschapactie, want ik heb een hekel aan de weekboodschappen doen, en dus doet manlief het hier altijd.